ความรักกับโทรศัพท์

มีคนเค้าว่า…..ความรักเหมือนตู้โทรศัพท์สาธารณะ

ตู้ที่เดินตรงเข้าไปมักโทรได้เฉพาะหมายเลขฉุกเฉิน

ตู้ที่ใช้ได้มักต้องต่อคิวยาวเหยียด แต่พอถึงคิวเราเหรียญกลับหยอดไม่ลงซะงั้น

กว่าจะเจอตู้ที่โทรได้จริงๆ ก็ต้องเดินหาจนเมื่อย

และเมื่อเจอแล้วก็ต้องเตรียมเหรียญไว้หยอดสม่ำเสมอ

ไม่อย่างนั้นคุยๆไปสัญญาณอาจถูกตัดขาดไป ต่อใหม่เท่าไรก็ไม่ติด

เหรียญ ในที่นี้เปรียบได้กับ ความเอาใจใส่ การมีเวลาให้

เพราะ ถ้าเธอไม่มีทั้ง2สิ่งคอยหล่อเลี้ยงความรัก

สัญญาณของความสัมพันธ์ก็จะถูกตัดขาดในที่สุด

และไม่สามารถเรียกสัญญาณเดิมกลับมาได้อีก

ส่วนความเป็นเพื่อนนั้นเหมือนโทรศัพท์บ้าน คุยนานเท่าไหร่ก็ 3 บาท

คบกันแบบไม่ต้องลงทุนจนหมดเนื้อหมดตัว ไม่ต้องต่อคิวใคร ไม่ต้องเดินหาจนเมื่อย

แต่ตอนสิ้นเดือนต้องจ่ายค่าบริการให้ตรงเวลาก็เท่านั้น

ค่าบริการในที่นี้เปรียบได้กับ ความจริงใจ ที่คนเป็นเพื่อนต้องมีให้กัน
อย่างไรก็ตาม เราควรบริหารค่าใช้จ่ายของความสัมพันธ์ให้ดี

อย่าเอาเงินที่มีอยู่ไปแลกเหรียญ แล้วหยอดตู้โทรศัพท์สาธารณะจนหมด

กระทั่ง …. ไม่เหลือจ่ายค่าโทรศัพท์บ้าน

กระทั่ง …. ไม่เหลือจ่ายค่าอาหารของตัวเอง

มีความรักแล้วอย่าลืมเพื่อน และเมื่อมีเวลาให้กับความรัก/มีเวลาให้กับความเป็นเพื่อนแล้ว

อย่าลืมที่จะมีเวลาให้กับครอบครัวและตัวเองด้วย………

ข้อความนี้ถูกเขียนใน love คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s